BERN-İsviçre’de her hane ve bazı şirketler tarafından ödenen yıllık zorunlu ücret, Redevance veya Almanca adıyla Medienabgabe, Mart 8’de oylanacak “200 frank yeterli!” girişimiyle yeniden gündemde. Ücret, radyo veya televizyon izlenip izlenmediğine bakılmaksızın tahsil ediliyor.
Tahsilat, Federal Konsey tarafından yetkilendirilen özel bir şirket olan Serafe tarafından yürütülüyor ve yılda yaklaşık 1,4 milyar frank toplanıyor.
Ücretin büyük kısmı—%88—İsviçre kamu yayıncısı SSR’nin programlarını finanse ediyor. %6’sı özel bölgesel radyo ve televizyonlara dağıtılıyor, kalan kısmı ise frekans yönetimi, yeni iletim teknolojileri ve tahsilat maliyetlerini karşılıyor.
SSR içindeki fon dağılımı dil bölgelerine göre yapılıyor: %43 Almanca SRF, %33 Fransızca RTS, %22 İtalyanca RSI ve %2 Romansh RTR. Bu yapı, büyük bölgelerin küçük bölgeleri desteklemesini sağlayarak her dil topluluğunun kapsamlı programlar sunmasına imkan tanıyor.
Tahsil edilen ücretin en az yarısı haber ve güncel olaylara harcanmak zorunda. Pratikte %51’i haber bültenleri, tartışma programları, magazin ve spor yayınlarına gidiyor. Eğlence, film ve İsviçre sinema ve görsel-işitsel üretimi destekleme programları (%34 milyon yıllık), kültür ve eğitim programları, spor hakları, müzik ve çocuk yayınları da bütçede yer alıyor. Toplam maliyet, hane başına günde yaklaşık 90 sent.
İsviçre ücreti Avrupa’nın en pahalısı olarak dikkat çekiyor. Şu an yıllık 335 frank olan ücret, Avrupa ortalaması olan 94 frankın çok üzerinde. Almanya ve Avusturya sırasıyla yaklaşık 220 ve 200 frank ile takip ediyor. Satın alma gücüne göre ayarlandığında fark azalıyor, ama İsviçre hâlâ en yüksek maliyete sahip.
Farkın iki ana nedeni bulunuyor: Birincisi çok dilli yapı. SSR, dört ulusal dilde program üretiyor (SRF, RTS, RSI, RTR) ve çevrimiçi hizmet Swissinfo için yabancı dillerde içerik sunuyor. Monolingual olsaydı, üretim maliyeti yaklaşık %40 daha düşük olacaktı. İkincisi ise ölçek. Yaklaşık 9 milyon nüfuslu İsviçre’de sabit maliyetler daha az hane arasında paylaşılıyor ve yüksek ücretler giderleri artırıyor.
Şirketler de ücrete tabi: Yıllık cirosu 500.000 frank ve üzeri şirketler, yıllık 160 ile 50.000 frank arasında değişen oranlarda ödemekle yükümlü. 1 Ocak 2027’den itibaren ciro sınırı 1,2 milyon frank’a yükselecek.
Avrupa’da durum değişken: Almanya’da ödeme çalışan sayısına göre, İngiltere’de şirketler hane ile aynı ücreti ödüyor, İtalya’da şirketler ödemez, ücret elektrik faturalarına yansıtılır. İspanya’da kamu yayıncılığı genel vergiler ve telekom, özel TV ve streaming platformları üzerinden özel vergilerle finanse edilir. Fransa ise lisans ücretini tamamen kaldırdı, kamu medyası artık KDV gelirleriyle finanse ediliyor.
