VAUD– İsviçre Federal Mahkemesi, Zürih Kantonu’nda yaşayan bir Türk vatandaşının oturum izninin uzatılmaması kararını onadı. Mahkemenin değerlendirmesinde ailenin yıllarca sosyal yardım alması, başvuru sahibinin çalışma hayatına katılımı ve çocuklarıyla ilişkisi etkili oldu.
6 Kasım 2026’da yayımlanan karara göre, Türk vatandaşı 2016 yılında İsviçre vatandaşı eşiyle birlikte yaşamak üzere İsviçre’ye geldi. Zürih Göç Dairesi, 2025 yılında oturum izninin uzatılması talebini reddetti. Başvuru sahibinin itirazı Federal Mahkeme’ye taşındı.
Mahkeme dosyasına göre aile, 2016-2021 yılları arasında yaklaşık 277 bin frank sosyal yardım aldı. Ancak değerlendirmede yalnızca yardımın miktarı değil, başvuru sahibinin ekonomik bağımsızlığını kazanmak için attığı adımlar da dikkate alındı.
Kararda, çocukların haftanın dört günü dışarıdan bakım hizmeti almasına rağmen başvuru sahibinin uzun yıllar çalışma süresini artırmak için yeterli çaba göstermediği belirtildi. Ailenin 2021’de sosyal yardımdan çıkması ise eşinin eğitimini tamamlayıp tam zamanlı çalışmaya başlaması sayesinde mümkün oldu. Başvuru sahibi tam zamanlı işe ancak 2025 yılında, oturum izniyle ilgili hukuki süreç devam ederken başladı.
Mahkeme, başvuru sahibinin Almanca bilgisini, İsviçre’deki yaşamını ve çocuklarıyla ilişkisini de değerlendirdi. Eşlerin 2023 yılı sonunda ayrıldığı, çocukların anneleriyle yaşadığı ve babalarıyla görüşmelerin Mart 2024’ten itibaren telefonla sınırlı kaldığı kaydedildi.
Lozan’daki Federal Mahkeme, davanın koşullarının aile ve özel hayata saygı hakkı gereğince oturum izninin uzatılmasını zorunlu kılmadığı sonucuna vardı. Böylece Zürih Göç Dairesi’nin ret kararı kesinleşti.
Sosyal yardım almak, İsviçre’de oturum izninin otomatik olarak iptal edilmesi anlamına gelmiyor. Yetkililer her dosyada sosyal yardım geçmişini, çalışma durumunu, ekonomik bağımsızlığı, entegrasyonu ve aile bağlarını birlikte değerlendiriyor.
